147اسلامى بايد در زمان واحد و در منطقه جغرافيايى واحد و مشخص گرد هم آيند و مناسك و اعمال مشابهى را انجام دهند، دولتها و حكومتهاى اسلامى را بر آن داشته است كه به اين كنگره عظيم جهانى به عنوان يك فرصت فرا ملى نگاه كنند و كميت و كيفيت حضور زائران كشور خود را در آن به عنوان يكى از شاخصها و محورهاى توسعه اعتقادى، فرهنگى، اقتصادى و حتى سياسى جامعه در عرصه بين الملل اسلامى تلقى نمايند. از اين رو در تمام كشورهاى اسلامى، نهادها و مؤسساتى را براى برگزارى هر چه بهتر آن تأسيس و قوانين و مقررات خاصى براى آن وضع كردهاند.
اين مقررات كه عموماً امور اجرايى و مالى، فرهنگى، سياسى و حقوقى را در بر مىگيرد، از يك طرف زمينه را براى اجراى هر چه بهتر اين مراسم و كمك به امنيت و آسايش زائرين فراهم مىنمايد و از طرف ديگر رعايت و بهكارگيرى آنها در خارج از مرزها توسط زائرين به ارتقاء و حفظ هويت فرهنگى سياسى كشور كمك مىكند. كشورها با اعزام و بهكارگيرى نمايندگان مذهبى و حكومتى خود به عربستان و يا از طريق نمايندگان سياسى خود در آن كشور حضور فعال خود را در اين كنگره عظيم اعلام نموده و بر اجراى مقررات و حفظ حقوق و منزلت شهروندان خود نظارت مىكنند.
3- تاريخچه مصوبات قانونى در امور حج و زيارت 1
در ايران نظارت بر امور حج و سفر زائران ايرانى به خانه خدا از سالهاى 1320 به بعد به عهده وزارت كشور بوده است. براى اين منظور كميسيونهاى موقتى همه ساله در فرماندارىها تشكيل مىشده است كه وضعيت متقاضيان را از نظر جسمى، مالى و امنيتى بررسى مىكرده، و پس از انجام تلقيحات (واكسن) براى آنها گواهينامه مخصوص صادر مىنموده است.