131گرامى اسلام(ص) و ائمه معصومين(عليهم السلام) در حكومت دارى و مديريت جامعه دلالت بر نظارت دقيق و كنترل بر عملكرد كارگزاران خويش دارد.
امام رضا(ع) در مورد سيره و روش كنترل و نظارت پيامبر گرامى اسلام(ص) مىفرمايد:
«كانَ رَسولُ اللهِ(ص) اذا وَجَّهَ جَيشاً فَاَمَّهُم اميرًٌ، بَعَثَ مَعَهُم مِن ثِقاتِهِ مَن يَتَجَسَّسُ لَهُ خَبَرَه» 1. سيره و روش رسول خدا(ص) اين بود كه هر گاه سپاهى را به مأموريت مىفرستاد و فرماندهى براى آن تعيين مىكرد برخى از افراد موثق و مورد اعتماد خود را (به صورت پنهانى) بر آنها مىگماشت تا (رفتار و عملكرد آنها را زير نظر بگيرد) اطلاعات را براى رسول الله(ص) گزارش كند.
امير المؤمنين على(ع) نيز در زمينه نظارت و مراقبت بر كارگزاران خود اهتمام بسيار داشت و نحوه رفتار و عملكرد آنان را به دقت زير نظر داشت. آن حضرت افراد موثق را به عنوان بازرس و نماينده خود به نقاط مختلف مىفرستاد تا از نحوه عملكرد كارگزاران و رفتار آنها با مردم و مسائل حكومتى گزارشهايى تهيه كنند و به اطلاع ايشان برسانند و ايشان پس از اطمينان از صحت اين گزارشها، آنها را مبنى تشويق، اصلاح و گاهى تنبيه كارگزاران خود قرار مىداد. حضرت على(ع) همچنين به حاكمان بلاد، فرماندهان و مسئولان مهم خود دستور مىداد كه بر اعمال و رفتار و عملكرد افراد زير مجموعه خود نظارت مستمر داشته باشند. 2
2- تعريف ارزشيابى
از ارزشيابى تعاريف زيادى به عمل آمده است، كه به چند نمونه اشاره مىكنيم.