124
گفتار دوم: ادله فقها
روشن است كه قول به عدم صحت حج با ابطال ادله قول به صحت اثبات مى‌شود، زيرا در تبيين اعتبار و نفوذ حكم حاكم مخالف در امور حج و ثبوت هلال، اصل «عدم نفوذ و اعتبار حكم شخصى بر ديگرى» است؛ مگر آنكه به ادله خاص ثابت شود. پس دليل نداشتن بر نفوذ و اعتبار آن، دليلى بر عدم اعتبار است و نيازى به اقامه دليل براى اثبات عدم اعتبار نيست. 1بنابراين در ادامه، به تفصيل، به ادله نظريه اجزا و صحت حج اشاره، و مناقشات فقها در آن ادله، مطرح و بررسى خواهد شد.
البته به جهت تفكيك بحث و دسته‌بندى كلمات فقها در اين خصوص و اينكه برخى ممكن است براى عدم اجزا، به اصل تمسك كنند، شايسته است در ادامه، بحثى در خصوص تقريب‌هاى ارائه شده از اصل، مطرح و ارزيابى شود.
ادله قائلان به صحت
دليل اول: روايات
دسته اول: احاديث باب تقيه
با توجه به روايات باب تقيه، چنان‌كه در كليات بيان شد، برخى تقيه خوفى را مقسم و تقيه مداراتى را قسمى از آن دانسته‌اند، به نحوى كه در ماهيت تقيه مداراتى، ترس و خوف از ايجاد شكاف و ضرر بر كيان اسلام نهفته است. 2 برخى نيز، تقيه مداراتى را قسيم و در عرض تقيه خوفى دانسته و ماهيت آن را جلب محبت و ايجاد وحدت كلمه