109زيرا ممكن است اصل مسئله ثبوت هلال به حكم حاكم در نزد اماميه حجت نباشد، چنان‌كه برخى فقها به آن معتقدند، ¹ كه در اين صورت اختلاف در حجيتِ حكم حاكم مخالف، به اختلاف در مسئلۀ اعتبار و نفوذ حكم حاكم اسلامى و اختلاف در حكم و مذهب برمى گردد، ² يا آنكه حكم حاكم تنها به استناد شهادت دو شاهد عادل يا شيوع، حجت باشد، كه در اين صورت اختلاف بين ما و ايشان در حجيت حكم حاكم با شهادت يك شاهد و اشتراط عدالت در قبول آن است، ³ كه در اين صورت نيز اختلاف با ايشان در حكم و مذهب بوده، ادله تقيه در آن جارى است و به لزوم تبعيت از ايشان دلالت دارد.

دليل دوم: موثقه ابن مغيره از ابو جارود

سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَر(ع) إِنَّا شَكَكْنَا سَنَةً فِى عَامٍ مِنْ تِلْكَ الْأَعْوَامِ فِى الأَضْحَى؛ فَلَمَّا دَخَلْتُ عَلَى أَبِى جَعْفَر (ع) وَ كَانَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا يُضَحِّى. فَقَالَ الْفِطْرُ يَوْمُ يُفْطِرُ النَّاسُ وَ الأَضْحَى يَوْمُ يُضَحِّى النَّاسُ وَ الصَّوْمُ يَوْمُ يَصُومُ النَّاسُ. ⁴

ابو جارود گفته است: ما در يكى از سال‌ها در مورد عيد قربان شك كرديم. عده‌اى از اصحاب آن روز را عيد قربان دانسته، قربانى كردند. وقتى نزد امام باقر (ع) رفتم، فرمود: عيد فطر همان روزى است كه مردم افطار مى‌كنند. عيد قربان روزى است كه مردم قربانى مى‌كنند و اول ماه رمضان هم روزى است كه مردم روزه مى‌گيرند.