33فصيح: لا يوجد أحدٌ فى البيت . عامى: ما في حدا بالبتِ.
تغيير مكان حرف آخر به اول : مانند تبديل «جاء: آمد » به «إجا ».
فصيح: منَ جاءَ؟ عامى: مين إجا؟
جابهجايى حرف اول با آخر : مانند كلمه «زوج » به معناى همسر كه تبديل به «جوز » مىشود.
6. نكاتى در تلفظ كلمات
1- « ابتداء به ساكن » برخلاف آنچه در زبان عربى فصيح وجود دارد كه ابتداء به ساكن محال است در عربى عاميانه مىبينيم كه بسيارى از اسم ها وحتىّ فعل ها با ساكن شروع مىشوند.
در اسم مانند كلمات: كْتير (كَثير)، جْديد (جَديد)، مْرَشِّح (مُرشِّح)، مْنيح (مَنيح) و... و در فعلها مانند: تْفَضّلْ (تَفَضَّلْ)، بْتُومُر (تأمُر) و...
2- « ساكن نمودن آخر كلمه » باز هم برخلاف اصل اساسى زبان عربى كه نقش كلمات بر اساس اعراب وحركت آخر آنها تعيين مىگردد، در زبان عاميانه آخر كلمات ساكن و بدون حركت مىگردد. (مانند زبان فارسى)
مثال :
فصيح: الطالبُ راحَ إلى البيت عاميانه: الطالبْ راحْ عَ البتْ
3- تلفظ حرف (ج) عربى را با نطق (ژ) در سوريه و لبنان، كه شايد ناشى از تاثيرپذيرى زبان ايشان از اصل آرامى يا در اثر نفوذ قريب يك ربع قرن فرهنگ فرانسوى است، همچنانكه اين حرف را در مصر و از زبان مصريان به صورت (گ) فارسى مىشنويم. مثلاً:
4- غليظ تلفظ نمودن برخى حروف الفبا و خفيف تلفظ نمودن برخى را كه خود غليظ
هستند.