89بود بر شوشتر مسلط شود، از حلّه، در جنوب عراق، به مكه فرستاد. 1
شاهان مظفرى نيز علاقه زيادى به برپايى حج نشان مىدادند. آنها به علت دشمنى و درگيرى با جلايريان، از راه جنوب به حج مىرفتند و حتى همراه كاروان، محمل نيز ارسال مىكردند. بدين ترتيب كاروان شيراز نيز جدا از كاروان عراق به حجاز مىرفت. 2 البته گاه كاروان شيراز غارت مىشد و مسافران از نيمه راه بازمىگشتند يا به كاروان عراق مىپيوستند. 3
دختر سلطان مبارزالدين محمد، همراه كاروان شيراز به حجاز رفت و حج گزارد. 4 در يكى ديگر از كاروانهاى شيراز، اميرمعينالدين قاضىالقضات و نقيبالنقباى ممالك عراق و فارس، وزير شاه شجاع، حضور داشت. او در مكه بسيار مورد احترام و اكرام قرار گرفت. شريف بن حسن بن عجلان، امير مكه، او را در مجلسى بر خود مقدم نشانيد. 5 در حالىكه جايگاه امير مكه، در بين امراى ديگر، چنان بود كه در هر مجلسى بالاتر از همه مىنشست. 6
شاه شجاع نيز عزم سفر حج را داشت؛ اما در ميانه راه، در شوشتر، به علت بارش سنگين برف، بيشتر سپاهيانش از بين رفتند و خود او نيز به حال مرگ افتاد. حافظ در غزلى به اين ماجرا اشاره كرده و گفته است:
جمال كعبه مگر عذر رهروان خواهد
كه جان زندهدلان سوخت در بيابانش 7
پس از مرگ شاه شجاع، جسد وى را به مدينه منتقل كردند و طبق وصيتش در آنجا