168سرغ، بتوك، المحدثه، قرع، الجنينه، الحجر، وادىالقرى 1، حديده، قاعالبرو، بلادالطارق، عقبةالسويق، سفان، ابوعروه، سمحان، روحا، شعب، حنيفبنعمرو، وادىالصغير. 2
ميقات شاميان، منزل جحفه بود. 3
پيشتر اشاره شد كه ايرانيان از راه شام به حج مىرفتند؛ بهگونهاى كه ابتدا از راه بغداد به شام مىرفتند كه راه چاپارى بود. سپس در امتداد دجله به طرف شمال رفته، به موصل مىرسيدند و در ادامه نيز از عكبرا و سامرا مىگذشتند و سير به تكريت ختم مىشد. اين شهر با راه كاروانى كه از محله «حربيه» بغداد آغاز مىشد و به رود «دجيل» در شهر جنوبى در نهايت به تكريت مىرفت، تلاقى مىكرد. اين همان راهى بود كه ابنجبير و ابنبطوطه از آن عبور كردند. 4 جادهاى نيز از شمالغربى بغداد كشيده مىشد و در حوالى انبار به فرات مىرسيد و از آنجا به موازات فرات تا رقه بالا مىرفت و به دمشق منتهى مىشد. 5 البته راههاى حج ايرانيان تنها به مسيرهاى گفته شده، محدود نبود. گاهى ايرانيان از راه بغداد به دشت «قبچاق» رفته، از آنجا به روم و از روم عازم مكه مىشدند. 6 گروهى نيز به مصر رفته و از راه حج مصريان، به مكه رفتند.
«مستوفى» مسافت شهرهاى بزرگ ايران تا مكه را بر مقياس فرسنگ بدينشرح آورده است:
از مكه تا سلطانيه بهراه بغداد 388 فرسنگ، از تبريز بهراه بغداد 380 فرسنگ، از مكه تا رى 305 فرسنگ، تا اردبيل 224 فرسنگ، تا همدان 227 فرسنگ، تا كاشان 260 فرسنگ، تا اصفهان 301 فرسنگ، تا سمنان 229 فرسنگ، تا شوشتر 231 فرسنگ، تا قائن 280 فرسنگ، تا نيشابور 420 فرسنگ، تا تفليس 501 فرسنگ، تا