138خواستار درك فضيلت و كثرت نماز در آن هستند، افاده عموم مىكند و مورد، شامل حكم مذكور در روايت مىشود. 1
دليل ششم: حديث علىبن حديد
قَالَ سَألتُ الرِّضَا عليه السلام فَقُلتُ إِنَّ أَصْحَابَنَا اختَلَفُوا فِي الحَرَمَينِ فَبَعضُهُم يَقصُرُ وَ بَعضُهُمْ يُتِمُّ وَ أَنَا مِمَّن يُتِمُّ عَلَى رِوَايَةٍ قَد رَوَاهَا أصحَابُنَا فِي التَّمَامِ وَ ذَكَرتُ عبداللهبن جُندَبٍ أنَّهُ كَانَ يُتِمُّ قَالَ رَحِمَ اللهُ ابن جُندَبٍ ثُمَّ قَالَ لِي لا يَكُونُ الإِتمَامُ إِلا أن تَجْمَعَ عَلَى إِقَامَة عَشَرَةِ أيَّامٍ وَ صَلِّ النَّوَافِلِ مَا شِئتَ قَالَ ابن حَدِيدٍ وَ كَانَ مَحَبَّتِي أن يَأمُرَنِي بِالإِتمَام. 2
از امام رضا پرسيدم كه اصحاب ما درباره كيفيت نماز خواندن در دو حرم شريف اختلاف دارند؛ برخى شكسته مىخوانند و برخى تمام و من هم از جمله كسانى هستم كه بنابر روايتى كه اصحاب برايم نقل كردهاند، تمام مىخوانم و ابن جندب نيز تمام مىخواند؛ امام فرمودند: «خدا ابن جندب را رحمت كند» سپس فرمودند: «تنها در صورتى كه قصد اقامت ده روز كنى، مىتوانى تمام بخوانى و نوافل را هم بهجا آورى»؛ ابن حديد مىگويد: «دوست داشتم امام مرا به تمام خواندن نماز امر كند».
بررسى سند
سند روايت چنين است:
محمدبن الحسن بإسناده عن أحمدبن محمدبن عيسى عن عليبن حديد.
اسناد مرحوم شيخ به «احمدبن محمدبن عيسى» در ذيل دليل دوم بررسى شد؛ و اما در مورد ترجمه علىبن حديد، و وجوه توثيق و تضعيف، كلمات علما متفاوت است: