88علاوه بر اين، نظام آفرينش همواره در كار شستوشو و تطهير و رفع آلودگىهاست. استاد مطهرى در اين باره اشاره مىكند كه درياها و گياهان همواره گاز انيدريد كربنيك را مىگيرند و به اين وسيله جو را تصفيه مىكنند. اگر هوايى كه با آلايندههاى مختلف مانند آثار ناشى از احتراق مواد سوختنى و صنايع و حتى تنفس موجودات زنده آلوده مىشود توسط درياها و گياهان پاك و تصفيه نمىشد، زمين در مدت كوتاهى قابليت خود را براى زيست موجودات زنده از دست مىداد. پس مىتوان گفت دستگاه آفرينش داراى خصيصه شستوشو و تطهير است. از آنجايى كه گناهان نيز آثار منفى و آلودگىهاى غير قابل انكارى در انسان به جاى مىگذارند طبيعى است كه آفرينش براى محو اين آثار نيز راه حلى انديشيده باشد. مغفرت الهى (از راههاى مختلف) براى تطهير قلب از چنين آلودگىهاست. 1 از اين رو بايد گفت مغفرت از طريق شفاعت نمىتواند پديدهاى استثنايى در كار خلقت به شمار آيد و همچون ساير عوامل تطهير و شستوشو در كار پاكسازى دل و روان بندگان خداست.
ضرورت نظم و قانون در جريان مغفرت الهى اقتضا مىكند كه هيچ يك از رحمتها و نعم الهى بدون نظام و ضابطه به كسى اختصاص نيابد. مغفرت الهى نيز همانند ساير رحمتها با نظامى خاص به انسان عطا مىشود. به عبارت ديگر، گناهكاران هرگز بىواسطه مورد بخشايش قرار نمىگيرند بلكه تنها از طريق نفوس و ارواح بزرگ اولياى الهى از آلودگى پاك مىشوند. صدرالمتألهين براى اثبات ضرورت چنين نظامى افاضه نور وجود و رحمتهاى الهى از سوى حضرت حق را به افاضه نور محسوس از سوى خورشيد به زمينيان تشبيه كرده است. وى پس از بيان اين تمثيل اظهار مىدارد همانطور كه برخى از اشياء