71متضادى از شفاعت مطرح شود. برخى از اين تصاوير كاملاً نادرست و جاهلانه است و با روح و حقيقت شفاعت فرسنگها فاصله دارد.
در اين نوشتار سعى بر اين است كه درباره حقيقت شفاعت و نوع صحيح آن و چگونگى تأثير آن در نجات و رفع عذاب با توجه به مبانى عقلى و نقلى توضيحاتى روشنگرانه عرضه گردد تا در پس چنين بحثى بتوان برخى از سؤالات پيرامون اين مسئله مهم كلامى را پاسخ گفت.
مفهوم شفاعت
«شفع» در ادبيات و زبان عربى معمولاً به معناى زوج در برابر فرد به كار مىرود. 1 در برخى از منابع دو معنا براى واژه شفاعت بيان شده است و ظاهراً به معناى دوم آن - كه با معنى اصطلاحى شفاعت مناسبت بيشترى دارد - كمتر عنايت شده است. اين معانى عبارتند از: 2
يك) دو تا كردن يك شىء با افزودن همانند آن شىء به آن؛
دو) خواستن از كسى تا به فرد ديگرى كمك كند.
چنانچه ملاحظه مىشود در معناى دوم، طلب و درخواست كمك از غير در لغت شفاعت اخذ شده است. در برخى از كتابها نيز كلمه تشفع به معناى «طلب كرد» آمده است. 3بر اين اساس، شفاعت مىتواند معناى تقويت كردن و نيرو بخشيدن به فرد ضعيف و نيازمند باشد. البته در پرتو چنين شفاعتى فرد
ضعيف به سرحد كمال و اعتدال مىرسد.
به تعبير راغب، هنگامى كه كسى به غير خود منضم شده و او را كمك