213اين چهار صفت عبارتند از: ترك نماز، ترك انفاق در راه خدا، فرو رفتن در بازيچه دنيا و تكذيب روز قيامت. اين صفات از امور زشتى هستند كه اركان دين را منهدم مىكند.
خداوند تبارك و تعالى در سوره مريم آيه 87 يكى از شرايط شفاعت شدن را داشتن عهد الهى بيان مىكند: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْداً* وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلىٰ جَهَنَّمَ وِرْداً* لاٰ يَمْلِكُونَ الشَّفٰاعَةَ إِلاّٰ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْداً از اين آيه معلوم مىشود كه تمامى مجرمين كافر نيستند.
بنابراين مجرمان دو دستهاند: گروهى ايمان نداشته عمل صالح انجام ندادهاند. اينان مجرمانى هستند كه دينشان پسنديده نيست و مورد شفاعت قرار نمىگيرند چنانكه به عنوان نمونه در آيات 99 و 100 سوره شعرا مىخوانيم: وَ مٰا أَضَلَّنٰا إِلاَّ الْمُجْرِمُونَ* فَمٰا لَنٰا مِنْ شٰافِعِينَ .
اما گروهى از مجرمان هستند كه عمل صالح ندارند ولى بر دين حق هستند. اينان همان كسانى هستند كه آيه إِلاّٰ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْداً دربارهشان صدق مىكند. اينان به خاطر داشتن عهد الهى مشمول شفاعت شده و از آتش نجات مىيابند. 1
شفاعت در روايات عامه
بسيارى از اهل سنت روايت كردهاند كه خداوند تبارك و تعالى به پيامبر
اكرم (ص) خطاب فرمود: «وقُل تُسمَعْ وَسَلْ تُعطَهْ وَاشفَعْ تُشَفَّعْ». 2
همچنين در تفسير آيه شريفه عَسىٰ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقٰاماً مَحْمُوداً گفتهاند كه: « الشفاعة هى المقام المحمود ». 3