1682. مسلح كردن ذهن به هنگام مراجعه به متن. 3. تلاش براى همسو كردن متن با آن. 4. فقدان تقوا و داشتن انگيزه سوء. 1
همه اين شاخصهها در ابن تيميه وجود دارد. در تحميل شخص درمىيابد كه مفاد متن با او همسو نيست، اما با اين حال به سبب فقدان تقوا و داشتن انگيزههاى الهى و صرفاً به دليل دفاع از مبناى خود، متن را با مبناى خود كاذبانه همسو مىكند. بنابراين انگيزه سوء در تحميل آرائش كاملاً دخالت دارد.
اما ملاصدرا با بيان براهين عقلى و فلسفى و مستدل نمودن آن با آيات و روايات با گرايشى عرفانى به تفسير مىپردازد. وى در مراجعه به متن وحى كوشش كوركورانه براى همسانسازى نمىكند و انگيزه سوئى نيز ندارد و تلاشش براى همسوسازى متن با مبانى مورد قبولش به منظور خدمت به دين و قرآن و حل بعضى از پيچيدگىهاست.
5. نظر ابن تيميه راجع به فلسفه
ابن تيميه عقايد فلاسفه را قبول ندارد. به عنوان نمونه، وى در كتاب الاستغاثة فى الرد على البكرى مىگويد:
[بعضى از مردم مثل مشركاناند و گمان مىكنند كه شفاعت رسول رحمتى است كه به رسول افاضه شده و رسول آن را به فردى كه طلب شفاعت مىكند افاضه مىكند ... شفاعت مانند انعكاس خورشيد است، زمانى كه بر جسم صيقلى بتابد و سپس از آن جسم به چيزهاى ديگر منعكس شود. همانطور كه انعكاس شعاع نور به مناسبت خاصى بين خورشيد و آب (يا جسم صيقلى) و ديوارى كه نور مىخواهد به آن منعكس شود، نيازمند است، شفاعت هم شامل