101پاداش بودهاند و با شفاعت منافع و ثوابهاى اخروى ايشان بيشتر مىشود. برخى از كتابهاى كلامى به عقايد وعيديه اشاره و آن را مورد نقد قرار دادهاند. 1از نظر علامه حلى اگر شفاعت تنها براى ازدياد منافع و ثواب باشد آنگاه كه ما با صلوات فرستادن بر پيامبر اكرم (ص) براى او از خداى متعال رفعت درجات درخواست مىكنيم در اين حال بايد شفيع او به شمار آييم. در حالى كه چنين كارى مسلماً شفاعت نيست زيرا مقام معنوى شفيع بايد از مشفوع له (مورد شفاعت) بيشتر و بالاتر باشد تا بتواند شفاعت او را نزد مولى كند. پس از اينجا نتيجه مىگيريم كه شفاعت تنها و منحصراً براى ازدياد ثواب و پاداش نيست. 2خواجه طوسى در مقام رد عقايد وعيديه براى آنكه اثبات كند شفاعت درباره رفع عذاب هم به كار مىرود به روايتى از پيامبر (ص) اشاره مىكند كه فرمود: «ادّخرت شفاعتى لاهل الكبائر من امتى». 3، 4
شرط تأثير شفاعت
بر اساس تحليل نظرات علامه طباطبايى، شفاعت تنها درباره اصحاب يمين صورت مىپذيرد. پرسشى كه هماكنون فرا روى ماست درباره شرط يا شرايطى است كه موجب برخوردارى گروهى از اصحاب يمين از شفاعت شفيعان مىشود. خداى متعال هنگام توصيف فرشتگان، ضمن تعظيم و بزرگداشت مقام ايشان درباره شفاعتى كه از سوى فرشتگان درباره برخىها صورت مىپذيرد اظهار مىدارد كه «آنها تنها درباره كسى كه مورد رضايت باشد شفاعت