96عبرت و موعظه، ياد مرگ و آخرت، بيدارى و هوشيارى به گذرا بودن دنيا و مخالفت هواى نفس، طلب مغفرت و رحمت براى اموات و احيا و... .
حكم زيارت قبور در صدر اسلام و نسخ آن
در اوايل بعثت رسول اكرم (ص) كه افكار كفر آميز و شرك و جاهليت بر جامعه حاكم بود و در قبرستانها نيز همين كافران و بتپرستان و مشركان به خاك سپرده شده بودند، حضور در مقابر نه تنها ارزش نبود، بلكه كارى ضد ارزش محسوب مىشد، زيرا موجب يادآورى رذائل و گمراهى و انحرافات و پيشوايان آنها بود.
از اين رو، پيامبر (ص) براى دورى و خروج از اين ظلمت، مسلمين را از حضور در مقابر منع فرمود؛ ولى چون جمعيت مسلمين گسترش پيدا كرد،شخصيتهاى ارزشمند اسلامى و پدران و مادران مسلمان از مهاجر و انصار در مقابر مدفون گشتند، پيامبر فرمود:
«انى كنت نهيتكم عن زيارة القبور، فزوروها و ليزدكم زيارتها خيراً 1؛ من شما را از زيارت قبور نهى كردم [ولى اكنون مىگويم] زيارت كنيد و زيارت قبور به شما زياد خير مىرساند».
از آن پس پيامبر (ص) منافع زيارت قبور را تذكر مىداد و خود به زيارت قبر عثمان بن مظعون و ساير مدفونين در قبرستان بقيع مىرفت و براى آنها طلب مغفرت و رحمت مىنمود و همچنين فاطمه زهرا عليها السلام و زنان پيامبر و زنان مدينه به زيارت اهل قبور مىرفتند،عدّهاى از زنان