194بله آنچه گفتيم نتايجى بود كه نه با تحقيق دقيق درباره ادعاهاى گردشگر گمراه؛ بلكه با يك نگاه كلى به كتاب من لا يحضره الفقيه و مطالعه عناوين فصلهاى چهار جلد آن به دست آمد. تنها عبارتى كه در اين كتاب درباره ادعاى وى يافتم، همان احاديث و رواياتى بود كه ذكر كردم، اما نمىدانم ادعاهاى ايشان در كدام بخش كتاب بود؟
اين گردشگر گمراه ادعاى مشابهى نيز درباره موزه امام رضا عليه السلام دارد. وى ادعا كرده كه در موزه نقشهايى با آيات قرآن ديده كه گويا حروف آن مانند زنانى در حال رقص هستند! درهاى موزه امام رضا عليه السلام همه روزه در ساعات ادارى به روى زائران باز است. من همه نفائس اين موزه را چندين بار از ابتدا تا انتها ديدهام. از جمله اين نفائس، تابلوهايى از آيات قرآن كريم از جنس چوب حكاكى شده، سنگ حجارى شده، فلزات قلمزنى شده، فرشها و پارچههاست؛ اما هيچ وقت اين چيزهايى كه او ادعا كرده، نديدهام. ادعاهايى كه اگر صحت داشته باشد، ادامه كار موزه و نمايش اين نفائس غير ممكن است. اى كاش ما را براى ديدن اين موارد بيشتر راهنمايى مىكرد.
البته ادعاى او درباره تصاوير نقاشى شده از چهره رسول خدا (ص) و امامان معصوم عليهم السلام صحت دارد. اما اين كار توسط امامان معصوم، فقها و دانشمندان انجام نشده و مورد تأييد آنان نيست؛ بلكه ايشان اين كار را نكوهش و رد كردهاند. اين كار از اقدامات مردم عوام بوده كه از سر احساسات پاك و ارادت بىشائبه خود به اين شخصيتهاى مقدس، چهره آنان را به تصوير كشيدهاند و نسبت دادن اين تصاوير به امامان