94

زيارت برادران دينى

در روايات و سخنان بزرگان، «زيارت برادران دينى»، بسيار توصيه شده است. ديدار برادران دينى، افزون بر آنكه موجب استوارى پيوندها ميان مؤمنان مى‌گردد و محبت قلبى ميان آنان را افزايش مى‌دهد، نقشى اساسى در دادوستد تجربه‌ها، انديشه‌ها و دانش‌ها، ميان آنها دارد. اين ديدارها سبب مى‌شود مؤمنان از احوال يكديگر با خبر شوند و اگر مشكلى براى كسى پيش آمده بوده، در رفع آن بكوشند. امام كاظم عليه السلام زيارت برادران صالح ايمانى را هم‌سنگ زيارت امامان معصوم عليهم السلام دانسته و در اين‌باره فرموده است:

مَنْ لَمْ يقْدِر انْ يزُورَنا فليزر صالحي اخوانه يكتَب له ثوابُ زيارَتِنا وَ من لَم يقدِر ان يصلنا فَليصِل صالحي اخوانه يكتَب لَه ثوابُ صِلتنا. ¹

كسى كه قادر بر زيارت ما نباشد، پس برادران صالح خود را زيارت كند كه در اين‌صورت براى او ثواب زيارت ما نوشته خواهد شد و كسى كه قادر به صله ما نباشد، پس به برادران صالح خود بپيوندد كه ثواب صله ما و پيوستن به ما براى او نوشته خواهد شد.

شهيد اول، زيارت برادران دينى را با عنوان مستحب مؤكد دانسته و فرموده است:

زيارت برادران در راه خداى تعالى، مستحب مؤكد است. پس وقتى او را زيارت كرد، به [نفس] زيارت اكتفا كند و او را به سختى و تكلف نيندازد و بر فرد مستحب است كه از زائر استقبال كند و با او مصافحه و معانقه كند و اينكه هركدام، موضع سجده (پيشانى) آن ديگرى را ببوسد. ²

در حكايت آمده است:

مردى خواست برادرى را زيارت كند. حق تعالى فرشته‌اى را [به صورت انسان] با