93علامه قطب‌الدين شيرازى نيز در اين زمينه مى‌نويسد:

... و ششم [از فوايد سفر] زيارت علما و مشايخ (عرفا) و قصد ديدار ايشان و طلب فوايد از نظر و قول و فعل ايشان است، چه، صرف ديدار مشايخ و بزرگان چندان فايده به دل طالب صادق مى‌رساند كه به صد خلوت و اشتغال به عبادت حاصل نتواند كرد و گفته‌اند كه هركه به ديدار او منتفع نشوى [نشود]، به گفتارش هم منتفع نشوى [نشود]؛ زيرا كه بر مشايخ و عالمان، آثار هيبت و عظمت و وقار حق تعالى ظاهر است و طالب صادق در اثر قابليت و استعداد خويش، از اين آثار هيبت و عظمت استفاده خواهد كرد و گفته‌اند يكى از نشانه‌هاى اهل حق آن است كه به ديدن ايشان، حق تعالى و آخرت به ياد آيد و جاذبه‌هاى نفسانى و خواطر پراكنده نفسانى، از ميان برخيزد. ¹

پس نبايد از زيارت عالمان غافل شد؛ كه محفل آنها، مايه ده‌ها بركت است. ² امام‌على عليه السلام فرمود:

يَا طَالِبَ الْعِلْمِ إِنّ الْعِلْمَ ذُو فَضَائِلَ كَثِيرَةٍ... رِجْلُهُ زِيَارَةُ الْعُلَمَاءِ. ³

اى طالب علم! همانا كه علم داراى فضيلت‌هاى فراوانى است... پاى آن، زيارت علماست.

حكايت

ابوالحسين درّاج از بغداد به رى آمد تا يوسف بن‌الحسين [از عرفاى بزرگ] را زيارت كند. يوسف به وى گفت: «براى چه آمدى»؟ گفت: «از براى ديدار و زيارت تو». گفت: «اگر در راه، كسى تو را سرايى آراسته و كنيزكى نيكو دادى، اين امر تو را از زيارت من مانع آمدى»؟ گفت: «نمى‌دانم. خداوند مرا به چنين چيزى نيازمود». ⁴