92غزالى مىنويسد:
چون به مسجد رسيدى ياد كن كه آن، عرصه آن است كه حق تعالى براى پيغمبر خود و اوايل و افاضل مسلمانان اختيار كرده است و اول موضعى است كه فرايض الهى در آن اقامت نمودهاند و جامع افاضل خلق است، چه در حيات و چه در ممات و اميد قوى دار كه حق تعالى به رفتن در آن، تو را بيامرزد و با تعظيم و خشوع در آن مكان داخل شو و آن مكان در غايت سزاوارى است بدانچه از دل مؤمنان، خشوع اقتضا كند. چنانكه از بوسليمان [دارانى] روايت كردهاند كه اويس قرنى حج كرد و به مدينه رفت و چون بر در مسجد بايستاد، وى را گفتندى كه اين روضه پيغامبر است؛ بيهوش شد. 1
زيارت علما و عرفا
«زيارت علما و عرفا» در نظر بزرگان دين، از راههاى مهم پرورش و تربيت يافتن است. ديدار با علماى راستين و عارفان ربانى، انگيزه دانشاندوزى، بىرغبتى به جاذبههاى مادى و دنيايى، زايش و افزايش شوق همانندى با آنان و الگو گرفتن از آنها را در انسان ايجاد مىكند و از همين روست كه مجلس علما، كانون تربيتى و پرورشى مىباشد. غزالى در اينباره مىنويسد:
و بالجمله زيارت زندگان [از علما]، از زيارت [قبور] مردگان [از علما] اولى باشد. فايده از زيارت زندگان، طلب بركت دعاست و بركت ديدن ايشان، كه ديدن روى عالمان و پارسايان و نگريستن در ايشان عبادت است و در اين زيارت علما نيز تحريك رغبت است در اقتدا كردن به ايشان و اخلاق و آداب ايشان گرفتن و آن غير از فايدههاى علمى است كه ثمره ديگر زيارت علماست و از افعال و انفاس ايشان مىتوان چشم داشت. 2