88 براى آنهاست كه نيازمندترين افراد به دعا هستند؛ چون دستشان از همه جا كوتاه است. آنگاه در جانب قبله ميت بنشيند و روبهرويش قرار گيرد. البته مخير است در ناحيه پاها و يا سرش جلوس كند و سپاس خداى بهجا آرد و درود بر محمد بفرستد و تا مىتواند براى ميت دعا كند. همچنين در برابر اين قبور براى رفع حوادثى كه بر او يا بر مسلمانان نازل شده، دعا كند و برطرف شدن آنها را از خدا بخواهد. اين نحوه زيارت قبور بهطور عموم است و اگر ميتى كه مورد زيارت قرار گرفته از كسانى است كه اميد بركت از او مىرود، پس زائر بايد بهوسيله او به خدا متوسل گردد. بلكه نخست به پيامبر اكرم (ص) متوسل شود كه او اصل اساسى در توسل و در همه امور است. پس بايد به او و پيروان نيكوكارش، تا قيامت، متوسل گرديد.
بخارى از انس، آورده است: «عمر بنخطاب هنگامى كه خشكسالى مىشد و مردم به كم آبى گرفتار مىشدند، بهوسيله عباس، طلب باران مىكرد و مىگفت: خدايا! به عموى پيامبرت متوسل مىشويم. پس سيرابمان فرما. آنگاه سيراب مىشدند».
سپس زائر به شايستگان از اهل قبرستان، در قضاى حوائجش و آمرزش گناهانش متوسل گردد و براى خودش و پدر و مادرش و مشايخ و نزديكانش و اهل آن قبرستان و مردگان و زندگان مسلمان و فرزندانشان تا قيامت و نيز براى برادران دينىاش كه از او غايب هستند، با صداى بلند نزد آنها دعا كند و بهوسيله آنها زياد به خدا متوسل شود.
بنابراين هر كس حاجتى مىخواهد، برود پيش آنها و به آنها متوسل شود. بنابراين سخن كه «هر كس حاجتى دارد، نزد قبور آنان برود و به آنها توسل جويد». 1