76حالم بسيار منقلب بود. چون از حرم بيرون آمدم، وسط صحن كنار حوض نشستم. ناگهان حال قِى و استفراغى به من دست داد. چون قى كردم، ديدم همه آن ميخ‌ها بيرون آمده است ¹».

صاحب جواهر رحمه الله فرمود:

از اين روايت حضرت رسول (ص) كه مى‌فرمايد:

«مَنْ زارَنى اوْ زارَ احَداً مِنْ ذُرِّيَّتي، زُرْتُهُ يومَ الْقِيامَةِ فَاَنْقَذْتُهُ مِنْ اهْوالِها»؛ «كسى كه مرا يا يكى از ذريه مرا زيارت كند، او را در روز قيامت زيارت كرده، وى را از هراس‌هاى آن روز نجات مى‌دهم»، استفاده مى‌شود كه زيارت غير معصومين، از ذريه آن حضرت (امامزاده‌ها و سادات جليل‌القدر) نيز، استحباب دارد. ²

زيارت قبور شهدا

شهادت از اسرارى است كه نامحرمان را بدان راهى نيست و از مقام‌هايى است كه تنها برگزيدگان، بدان دست مى‌يابند. شهادت حياتى روحى است كه مردگان، قادر به ادراك آن نيستند و نورى است قدسى كه شب‌پره‌ها را به وصل آن، راهى نيست. شهادت حقيقتى است كه در دل خود، «ايثار»، «ستم‌ستيزى»، «اعتراض به تجاوز و زياده خواهى» و «تسليم نشدن در برابر زور» را نهفته دارد و بازتابى است از «غيرت» معبود كه هيچ‌گاه تجاوز به حريم خويش را برنمى‌تابد. چون شهيد، از حريم معبود و حرمت محبوب دفاع مى‌كند، محبوب او مى‌شود و از اينجاست كه تقدس مى‌يابد، حرمت مى‌پذيرد و جاودانه مى‌گردد و تربت او، زيارتگاه جان‌هاى تشنه و عارفان دل‌سوخته مى‌شود؛ چنان‌كه امام خمينى رحمه الله فرموده است: «همين تربت پاك شهيدان است كه تا