63 قطعاً خدا را توبهپذير و مهربان مىيافتند». (نساء: 64)
پس كسى كه در برابر او ايستاد و به خدا توسل جست، خدا را توبهپذير و مهربان خواهد يافت؛ زيرا خداوند منزه از خلف وعده است و خود وعده داده است توبه كسى را كه در برابرش ايستاده و طلب مغفرت كرده است بپذيرد و اين حقيقتى است كه جز منكر دين و معاند خدا و رسول، در آن شك نمىكند. پناه مىبريم به خدا از محروميت. 1
«امام محمد غزالى» نيز مىنويسد:
... آنگاه قصد مدينه كند، كه رسول (ص) فرمود: «هر كه پس از مفارقت من مرا زيارت كند، همچنان بود كه در حال حيات» و فرمود: «هركه قصد مدينه كند و غرض وى جز زيارت نبود، او را حقى ثابت شود نزد خداى تعالى، كه مرا شفيع وى گرداند». 2
و «بايد كه از فرصت زيارت قبر شريف او بيشترين بهره را ببرد و بداند كه زيارت قبر او خير و بركت مادى و معنوى را براى زائر بههمراه دارد و اينكه تلاش كند از كنار مرقد نورانى او با دست خالى برنگردد. بلكه با دعاهايى مستجاب و حاجتهايى بر آورده شده، از بارگاه ملكوتى او بيرون آيد». 3
حضرت زهرا عليها السلام فرمود:
اِذا ماتَ يَوْماً مَيّتٌ قَلَّ ذِكْرُهُ
وَ ذِكْرُ ابى مُذْ مُاتَ واللهِ اكْثَرُ 4
آنگاه كه كسى مىميرد، ياد او رو به كاهش خواهد بود. اما ياد پدرم از زمانى كه وفات كرد همچنان رو به افزايش است.