216 و درود و سلام بر رسول الله (ص) ، به زيارت امام اميرالمؤمنين عليه السلام شرفياب مىشود و او را با معرفت زيارت مىكند. امام جواد عليه السلام معرفت به امام را اينگونه معرفى مىكند: «يعنى بداند به اينكه او حجت خدا بر مردم است و از طريق او بايد به خدا رسيد». 1
امام صادق عليه السلام فرمود: «فرزندم در سرزمين خراسان، در شهر طوس به شهادت مىرسد. كسى كه او را زيارت كند درحالىكه به حق او آشنا و آگاه است، در روز قيامت، من با دستان خودم او را گرفته و وارد بهشت مىكنم، اگرچه اهل گناه و معصيت باشد». راوى پرسيد: «معرفت حق او چيست و چگونه است؟»
امام صادق عليه السلام در پاسخ فرمود: «يعنى علم و معرفت به اينكه امام از ناحيه خدا معرفى شده و امر و نهى او الهى و واجبالاطاعه است. او در راه خدا و به امر او در غربت، شهادت را پذيرفته است. كسى كه او را اينگونه بشناسد خداوند اجر هفتاد شهيدى كه حقيقتاً در كنار رسولالله به شهادت رسيدهاند، به او عطا خواهد كرد». 2
امام موسى بنجعفر عليه السلام فرمود: «كمترين چيزى كه خداوند به عنوان پاداش به زائر اباعبدالله الحسين عليه السلام در كنار شط فرات، آنگاه كه عارف به حق او و حرمت و ولايت او باشد، مىدهد اين است كه گناهان گذشته و آيندهاش را مىآمرزد». 3
همچنين امام صادق عليه السلام فرمود: «كسى كه حسين عليه السلام را زيارت كند درحالىكه عارف به حق اوست، زيارتش را به پايان مىبرد درحالىكه خداوند گناهان گذشته و آيندهاش را آمرزيده است». 4
در روايتى از امام محمدباقر عليه السلام ، يكى از ويژگىهاى والاى مقام امام عليه السلام ، اينگونه بيان شده است: