214 هم از نظر عمل و انجام آن، اثرگذار است و سبب بهرهبردارى فراوانى خواهد شد. توجه به حدود و آداب زيارت، در تحقق صحيح و ارتباط مطمئن با مزور نقش اساسى و تأثير جدى دارد. ازاينرو، با داشتن اهداف و مقاصد عالى در زيارت، و همچنين با رعايت آداب زيارت، احساس حضور و حظ تشرف در محضر مزور، آشكارتر مىشود. بنابراين، ناديده گرفتن آداب و بىتوجهى به آن، بىشك مجال ارتباط و حضور را تنگ مىكند و سبب مىشود حس حضور معصوم بهدرستى حاصل نشود. تأكيدهاى دينى و مستحب دانستن آداب زيارت، نشان اهميت و ضرورت توجه به آن است. 1
آداب جوانحى (قلبى)
زيارت عارفانه
ارزش معنوى هر كارى به اندازه معرفت در آن كار است. برايناساس، هراندازه معرفت در كارى بيشتر باشد، ارزش و اهميت آن فزونتر خواهد بود. عمل بدون معرفت، عملى طوطى وار و كوركورانه است و ارزش چندانى نخواهد داشت. بنابراين معرفت مزور و آگاهى از منزلت او مورد سفارش و تأكيد بسيارى از روايات است.
«راز اينكه اهلبيت عليهم السلام سفارش كردهاند كه زيارت زائر با معرفت باشد آن است كه آنچه مايه كمال زيارت مىشود، معرفت و شناخت مقام و موقعيت مزور است، نه اعمالى بىروح و همراه با غفلت؛ همانند بوسيدن صرف و ناآگاهانه ضريح يا در و ديوار و گردش كوركورانه در اطراف ضريح، تماشاى آثار هنرى، شمارش ستونها، چراغها، شمعدانها، درها، پنجرهها و.... اين كارها به سياحت شباهت بيشترى دارد تا زيارت. ثوابهاى اخروى و آثار دنيوى كه در روايات آمده، بر زيارت واقعى مترتب است؛ يعنى جايى كه ارتباط قلبى با مزور برقرار و منشأ تحول در زائر شود، نه بر