205 فرو مىكشند، همان كسانند كه خدا دلهايشان را براى پرهيزكارى امتحان كرده است؛ آنان را آمرزشى و پاداشى بزرگ است». نيز خداوند اين گروه از افراد را مذمت كرده است: (إِنَّ الَّذِينَ يُنٰادُونَكَ مِنْ وَرٰاءِ الْحُجُرٰاتِ أَكْثَرُهُمْ لاٰ يَعْقِلُونَ)؛ «كسانى كه تو را از پشت اتاقها [ى مسكونى تو] به فرياد مىخوانند، بيشترشان نمىفهمند». (حجرات:4)
امام مالكى آنگاه در خطاب به منصور افزود كه «همانا حرمت رسول خدا (ص) بعد از وفاتش، با حرمت او در زمان حياتش يكسان مىباشد».
و در صحيح بخارى آمده است كه عمر بنخطاب، دو نفر از اهل طايف را ديد كه در كنار قبر رسول خدا (ص) صداىشان را بلند كرده بودند. عمر ناراحت شد و به آنان گفت: «اگر شما اهل مدينه بوديد [و مهمان ما نبوديد] من شما را به خاطر اين كارتان به شدت توبيخ مىكردم». 1
پشت نكردن به قبر شريف
بر زائر روا نيست كه به قبر شريف رسول الله (ص) پشت نمايد، همانگونه كه بر شخص، روا نبود كه در زمان حيات آن حضرت، پشت خويش را به ايشان نمايد.
سمهودى مىنويسد:
آنگاه كه خواستى نماز بخوانى، قبر شريفش را نه پشت سرت قرار ده و نه روبهرويت؛ چراكه ادب در برابر او پس از وفاتش، همانند ادب در برابر او در زمان حياتش مىباشد. پس همانگونه كه در زمان حيات شريف انسان با او رفتار مىكردى، بايد پس از رحلت ايشان نيز آن گونه باشى؛ همانند: احترام نهادن به حضرتش و حتىالمقدور، ملازم بودن با سكوت در برابرش و ترك