204غزالى مىنويسد: «مستحب است دست بر «رُمّانه» 1نهد كه پيغامبر عليه السلام در خطبه، دست بر آن نهادى». 2
سمهودى مىنويسد: «يزيد بنعبدالله بنقسيط» مىگويد: «من بسيارى از صحابه پيامبر خدا (ص) را ديدم كه آنگاه كه به مسجد در مىآمدند، دست بر رمانه (دسته) منبر مىكشيدند». 3
آهسته نگاهداشتن صدا و پرهيز از بلند نمودن آن
يكى از آداب زيارت رسول خدا (ص) ، آهسته نگه داشتن صدا به هنگام زيارت ايشان است. عالمان اهلسنت، اين ادب زيارتى را از قرآن كريم برداشت كردهاند.
ابنحجر مكى مىنويسد:
سزاوار است كه زائر، صدايش را در مسجدالنبى (ص) بلند نكند. نقل شده است روزى امام مالكى، منصور را در مسجدالنبى (ص) ملاقات كرد و به او گفت:
صدايت را در اين مسجد نبوى بلند نكن؛ چراكه خداوند در مقام مؤدب نمودن قوم حضرت رسول (ص) فرمود: (لاٰ تَرْفَعُوا أَصْوٰاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ)؛ «صداىتان را بلندتر از صداى پيامبر مكنيد». (حجرات:2) و در مقابل، كسانى را كه نزد رسول خدا (ص) آهسته سخن مىگويند، اينگونه ستايش نمود: (إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوٰاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّٰهِ أُولٰئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوىٰ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ) (حجرات:3)؛ «كسانى كه پيش پيامبر خدا صدايشان را