201و اما زيارت پيامبر (ص) ، بايد كه پيش وى بايستد و زيارت كند، [نه اينكه بنشيند و زيارت كند] و به روضه او نزديك نشود، چنان‌كه بايسته بود كه در زمان حيات او نيز، به او چندان نزديك نشد و چنان‌كه مقتضاى حرمت در حال حيات، آن بودى كه بر بسودن و بوسيدن وى اقدام ننمودى، بل از دور پيش وى بايستادى، در حال حيات، همچنان بايد. ¹

غزالى در جاى ديگر مى‌نويسد:

و روى به ديوار مشهد آرد، بر اندازه چهار گز از ستونى كه در گوشه ديوار مسجد است؛ چنان‌كه قنديل، محاذى سر باشد. و بسودن ديوار مشهد و بوسيدن آن، سنت نيست، بل دور ايستادن [به حرمت] نزديك‌تر. ²

ابن‌حجرمكى مى‌نويسد:

علما در اين نكته اختلاف نمودند كه آيا اولى (بهتر) آن است كه زائر به قبر مكرم نبوى، نزديك شود يا از آن فاصله بگيرد و بنابر آن قول كه بايد از قبر نبوى فاصله بگيرد، آيا بهتر آن است كه فاصله‌اش به اندازه چهار ذراع باشد، چنان‌كه «نووى» در «ايضاح» چنين گفته است، يا اينكه فاصله‌اش سه ذراع باشد، همان‌گونه كه «ابن‌عبدالسلام» چنين گفته است.

در تعدادى از كتب «مالكى‌ها» قرب را اولى دانسته‌اند، اما ما دور بودن را سزاوار و اولى مى‌دانيم. نووى در كتاب «ايضاح» خود آورده است:

دور ايستادن و نزديك نشدن، از كارهاى پسنديده‌اى است كه عمده علما، قائل