185 مى‌شود؛ از شهوات او كاسته مى‌شود؛ اخلاقش نيكو مى‌گردد؛ نفس او نسبت به پاداش الهى اطمينان مى‌يابد و اگر دچار كاستى شد، [بى‌توجه نبوده،] پشيمان مى‌شود و اميد است كه به بركت رعايت اين آداب و ثمره‌هاى برخاسته از آن، خداوند از لغزش‌هاى او در گذرد و به او شادمانى مستمر ببخشد. ¹

سمهودى نيز در توصيه به تعظيم قلبى رسول خدا (ص) و تواضع به هنگام زيارت او مى‌نويسد:

از جمله آداب زيارت نبى اكرم (ص) آن است كه در تمام مدت زيارت، زمام نفس را به دست خشيت و عزيزداشتن و تعظيم قلبى داشتنِ نسبت به آن حضرت، بسپارد و در حال فروتنى به سر ببرد و صورت خود را به هنگام زيارتش پايين بياورد و در اين‌باره، اين آيه شريفه را به خاطر داشته، لحاظ نمايد، كه مى‌فرمايد:

(إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوٰاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّٰهِ أُولٰئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوىٰ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ) (حجرات: 3)؛ «كسانى كه پيش پيامبر خدا صدايشان را فرو مى‌كشند، همان كسانند كه خدا دل‌هايشان را براى پرهيزكارى امتحان كرده است؛ آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است». ²

خالى نمودن قلب از همه امور دنيوى

دو قبله در ره توحيد نتوان رفت راست

يا رضاى دوست بايد يا هواى خويشتن ³

پيراسته‌داشتن قلب از محبت دنيا و همه دل‌بستگى‌هاى مادى از ويژگى‌هاى رسول