91بنابراين، خواندن خداوند بهواسطه نامهايش صورت مىگيرد. نامها نيز وسيله انسان براى خواندن خداوندند؛ چنانكه پيامبر و... وسيله به شمار مىآيند. در اين آيه، خداوند بندگانش را به خواندن خويش با يك نام مشخص محدود نكرده است؛ زيرا اگر چنين مىشد، شايد اعتقاد اين خوارج زمانه، درست بود. اما خداوند در تشريع خود، حكيم است.
مقدمات اين مسئله در سوره مائده به خوبى تبيين شد تا به داستان هابيل و قابيل، فرزندان آدم رسيد: وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبٰا قُرْبٰاناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمٰا وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ 1 طبق اين آيه، هر دو فرزند آدم قربانى انجام دادند، ولى تنها قربانى يكى از دو برادر پذيرفته شد. تفاوت ميان قربانى قبول شده درگاه الهى با قربانى پذيرفته نشده، روشن است. سپس خداوند در آيه 35 سوره مائده نتيجه مطلوب را كه براى آن مقدمهاى بيان داشته بود، تبيين مىكند و مىفرمايد: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ . 2
در ادامه، خداوند به كسانى كه با وسوسه نفس خويش به انكار وسيلهها برخاستند، چنين هشدار مىدهد: يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ لاٰ يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسٰارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قٰالُوا آمَنّٰا بِأَفْوٰاهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ هٰادُوا سَمّٰاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمّٰاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ