476 آفريدگان، انسان‌هاى نيكوكار و فاجر، مسلمان و كافر و مؤمن و گناهكار وجود دارد. اين لغزشى نابخشودنى از ابن‌تيميه است؛ زيرا فقط دعاى مسلمان براى برادر مسلمانش مستجاب مى‌شود. اما خداوند نفرموده كه دعاى كافران براى يكديگر سودمند است. اگر چنين بود دين اسلام برترى و تمايزى نداشت. آيا دعاى فرعون براى هامان يا دعاى هامان در حق فرعون سودمند است؟!
گمان نمى‌كنم ابن‌تيميه چنين اعتقادى داشته باشد. اما اين لغزش «زينو» [مصحح كتاب] است كه فردى فريبكار مى‌باشد و در برابر دريافت چند درهم، با جهل و حماقت و افترا به سلف و نسبت دادن مطالبى ناروا به آنان، خود را وارد عرصه علم كرده است. زبان او آلوده به دروغ است تا جايى‌كه به احمدبن تيميه حرانى نيز سخنانى ناروا نسبت مى‌دهد. وى بخشى از عبارت را به دلخواه خود گزينش مى‌كند و هرچه را خوشش نيايد، حذف مى‌كند و مطالبى غيرواقعى را به متون و گفته‌هاى علما وارد مى‌كند.
اوج فاجعه اينجاست كه وى شافعان معصوم مانند پيامبران و رسولان را متهم مى‌كند كه براى مشركان دعا مى‌كنند... . شايد مقصود وى شفاعت پيامبر اسلام(ص) براى پدر و مادرش است؛ زيرا وى اين دو را مشرك مى‌داند... . اما اهل حق، پدر و مادر رسول خدا را حنيف مى‌دانند كه به اذن خداوند نجات يافته‌اند.
وى ظاهر روايتى را كه آن حضرت فرمود: «پدرم و پدر تو در آتش‌اند» 1، گرفته و قائل شده است كه پدر و مادر رسول خدا مشرك‌اند.