458 اين دين، ريسمان متصل به آن حضرت، خاندان و اصحابش است. معناى چنين عباراتى اين است كه شارع (رسول خدا(ص) ) مى‌خواهد به امت خود بگويد كه بركت امنيت امت به‌واسطه پيامبر، خاندان و اصحابش، تا زمانى باقى است كه امت اسلامى از اينان پيروى كنند. به همين دليل آن حضرت به دختر عزيز خويش فرمود: «اى فاطمه، دختر محمد! عمل صالح انجام بده كه من نزد خدا، نمى‌توانم كارى برايت انجام دهم».

بنابراين وسيله، زمانى سودمند است كه انسان خودش عمل صالح داشته باشد. بى‌ترديد پيامبر(ص) و اصحاب ايشان پيش از انتقال به جهان آخرت، خودشان بار استغفار امت را به دوش مى‌كشيدند؛ اگرچه امت استغفار نمى‌كرد اما پس از ارتحال و انتقال به دنياى ديگر، اين امان، به شرط استغفار امت، ميانشان پابرجاست؛ چراكه اقتضاى دنياى برزخى چنين است. پيامبر(ص) اين حقيقت را در چندين مورد تبيين كرده است. همين دليل براى ما بس است كه فرمود: «كتاب خدا و عترتم (اهل‌بيتم) را ميان شما باقى گذاردم. تا زمانى كه به اين دو تمسك جوييد، هرگز پس از من گمراه نخواهيد شد...».

از سوى ديگر، آيه: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً ¹، عام است و هم زمان حيات رسول خدا، و هم پس از رحلت ايشان را شامل مى‌شود. «بزار» روايت صحيح ديگرى را نقل كرده است كه رسول خدا فرمود: