382 بركت فقط درباره پيامبر وجود داشته است، اما اصحاب رسول خدا از آن بهره‌اى نداشته‌اند؛ بلكه بايد گفت اين بركت براى پيامبر، اصحاب و ديگر بندگان صالح خدا وجود دارد. علماى امت اسلامى نيز به اتفاق اين مسئله را پذيرفته‌اند.

انسان‌هاى معترض به اين باور، بايد بدانند كه بركت، محل ريزش لطف و عنايت خداوند است. بنابراين هيچ‌كس نمى‌تواند به امتى كه مورد رحمت است، تهمت شرك و كفر بزند. اگر قضيه چنين بود، شارع، ما را از بركت جستن به اركان كعبه، طبق روايت ابن‌مسعود، يا به دو ركن كعبه، طبق روايت ابن‌عمر منع مى‌كرد و هرگز خداوند نمى‌فرمود: وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى ¹، يا نمى‌فرمود: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمِينَ . ² اگر چنين بود نبايد خداوند از مبارك بودن آب و مانند آن سخن مى‌گفت: وَ نَزَّلْنٰا مِنَ السَّمٰاءِ مٰاءً مُبٰارَكاً فَأَنْبَتْنٰا بِهِ جَنّٰاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ ³، و نمى‌فرمود: فَلَمّٰا جٰاءَهٰا نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النّٰارِ وَ مَنْ حَوْلَهٰا وَ سُبْحٰانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ . ⁴

بنابراين بركت، محل عنايت خداست. خداوند از بندگانى كه به درگاه او روى مى‌آورند، خواسته است كه طبق شريعت خودش، براى نزول