381 بر موافقت نداشتن اين روايت با آنچه در اين باب آمده است، مىنويسد: «اگر منظور از عبارت «از باقيمانده آب وضوى پيامبر برمىگيرند»، آبهايى باشد كه از اعضاى وضوى پيامبر مىچكيده است، در اين صورت، اين حديث با اين باب مطابقت دارد. 1
وى در بيان استنباط احكام از اين روايت مىنويسد:
اول: اين روايت دلالت آشكارى بر پاكيزگى آب استفاده شده دارد؛ البته در صورتى كه منظور اين روايت چنين باشد كه مردم از آبهايى كه از اعضاى وضوى پيامبر مىچكيده، استفاده مىكردهاند، ولى اگر مقصود اين است كه باقيمانده آب وضوى حضرت را مىگرفتند و آن را در ظرفى جمع مىكردهاند و قصدشان تبرك جستن به اين آب بوده است، اين آب پاكيزه، به بركت قرار گرفتن دست مبارك پيامبر در آن، طهارت و پاكيزگى بيشترى پيدا كرده است.
دوم: اين روايت دلالت بر جواز تبرك جستن به صالحان را دارد. 2
از اين عنوانگذارى بخارى و ابنحبان در صحيح خويش، روشن مىشود كه بركت و تبرك جستن تا روز قيامت ميان امت اسلامى برقرار است؛ چنانكه رسول خدا فرمود: «امت من، امتى است كه مورد رحمت قرار گرفته است». همچنين پيامبر فرمود: «خير [و بركت] تا روز قيامت در من و امت من وجود خواهد داشت». به همين دليل نمىتوان گفت اين