347دشمن حملهور شد تا آن را بهدست آورد. برخى صحابه كه نمىدانستند موهاى پيامبر در اين كلاه بوده است، به وى اعتراض كردند كه چرا به دنبال كلاه بىارزشى؟ خالد گفت: «من اين كار را براى ارزش كلاه انجام ندادم، بلكه دوست نداشتم كلاهم كه موهاى پيامبر در آن است، به دست مشركان بيفتد». همراهان خالد [پس از شنيدن اين سخن]، از او خرسند شدند و وى را مدح و ستايش كردند.
همچنين هرگاه رسولخدا(ص) سر [مبارك] خويش را مىتراشيد، اصحاب آن حضرت، موهاى وى را براى تبرك برمىداشتند و بين خود تقسيم مىكردند. بخارى در باب پيشگفته، از انسبن مالك نقل كرده است كه هرگاه رسولخدا(ص) سر [مبارك] خود را مىتراشيد، ابوطلحه نخستين كسى بود كه از موهاى آن حضرت برمىگرفت. «ابوعوانه» نيز در صحيح خود آورده است:
رسولخدا(ص) به پيرايشگر دستور داد سرش را بتراشد. او نيز اين كار را انجام داد. رسول خدا، موهاى سمت راست سر خود را به ابوطلحه داد. سپس سمت ديگر را تراشيد و دستور داد آنها را بين مردم تقسيم كنند.
مسلم، اين روايت را از طريق ابنعيينه، از هشامبن حسان، از ابنسيرين اينگونه نقل مىكند:
آنگاه كه رسول خدا رمى جمرات كرد و مناسك را انجام داد، سمت راست سرش را در اختيار پيرايشگر قرار داد و او آن را تراشيد. سپس ابوطلحه را خواست و موهاى سرش را به وى داد.