281عثمان، از فرد حاجتمند عذرخواهى كرد كه حاجتش را فراموش كرده است؛ وگرنه خليفه مسلمانان، داراى مأموران و قاضيان قانونى است كه هر ستمديدهاى به آنان مراجعه مىكند. 1
دليل چهارم: بزار از عبداللهبن مسعود نقل مىكند كه پيامبر(ص) فرمود:
حيات من براى شما مايه خير است؛ [زيرا] با من سخن مىگوييد و با شما سخن گفته مىشود. وفات من نيز براى شما مايه خير است؛ [زيرا] اعمال شما بر من عرضه مىگردد؛ اگر اين اعمال، نيك باشند، خدا را سپاس مىگويم و اگر در اين اعمال، شرى ببينم، براى شما طلب آمرزش مىكنم. 2
بنابراين اگر حيات و وفات آن حضرت براى امت اسلامى مايه خير و بركت، و توسل به وى در زمان حياتش، جايز بوده است، پس توسل جستن، بعد از رحلت او همچنان جايز خواهد بود.
دليل پنجم : احمدبن حنبل و حاكم نيشابورى، از داودبن ابىصالح نقل مىكنند:
روزى مروان مردى را ديد كه صورت خود را روى قبر پيامبر(ص) نهاده است. به او گفت: «مىدانى چه كار مىكنى؟» وقتى آن مرد رويش را برگرداند، آشكار شد كه وى ابوايوب است. ابوايوب پاسخ داد: آرى، مىدانم. من نزد رسولخدا(ص) آمدهام نه نزد سنگ.