255 ابوداود در روايتى كه از عايشه نقل مى‌كند، مى‌گويد: «آن‌گاه كه نجاشى از دنيا رفت، ما مى‌گفتيم كه همچنان از قبر او نورى مشاهده مى‌شود». ¹

به همين دليل از نشستن روى قبر ميت يا شكستن استخوان وى نهى شده است. از ابوهريره نقل شده است كه رسول‌خدا(ص) فرمود: «اگر فردى از شما روى پاره آتشى بنشيند و لباسش بسوزد و به پوست بدنش برسد، بهتر از اين است كه روى قبرى بنشيند». ²

از عايشه روايت شده است كه رسول‌خدا(ص) فرمود: «شكستن استخوان ميت، مانند شكستن استخوان انسان زنده است». ³ بنابراين كرامت و احترام ميت، هركه باشد، والا و عظيم است؛ چه رسد به كرامت و احترام مقربان درگاه الهى، مانند پيامبران، اوليا و صالحان. بى‌ترديد احترام آنان، بسيار بالاتر از ديگر مردگان است. بنابراين هنگامى كه دعاكننده‌اى، خداى عزوجل را مى‌خواند و از او مى‌خواهد براى اكرام اين شايستگان و جايگاه و منزلت آنان در پيشگاهش، حاجت وى را برآورده سازد، هرگز خداوند دعاى اين انسان صالح را رد نمى‌كند و او را نوميد نمى‌گرداند؛ چراكه خداوند از قدر و منزلت آن ميت آگاه است.