254 و نزديكى به خداوند، با حيات دنيايى متفاوت است. حتى برخى از مردگان از آنچه تمايل دارند، برخوردار مى‌شوند و به آنان روزى داده مى‌شود؛ چنان‌كه زندگان در حيات دنيوى، از نعمت‌هاى الهى بهره‌مند مى‌شوند. اين مطلب، از آيات سوره آل‌عمران فهميده مى‌شود؛ آنجا كه خداوند مى‌فرمايد: وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ * فَرِحِينَ بِمٰا آتٰاهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاّٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ . ¹ آيا اين كرامت كمتر از قبول دعاى آنان، و توجه آنان به كسانى است كه به آنها متوسل شده‌اند تا خداوند دعاى آنان را مستجاب كند و حاجتشان را برآورده سازد؟ چه بسيار موهبت‌ها، هدايا، كمك‌ها، توجهات و فريادرسى‌هايى كه به دليل زيارت قبور آنان و توسل جستن به صاحبان اين مقامات مشاهده شده است. ²

اما درباره كرامت مردگان و منزلت آنان بايد گفت طبق مكتب حقجويان، كرامت مردگان، پس از مرگ نيز باقى است؛ چنان‌كه نبوت، با فرارسيدن مرگ، تمام نمى‌شود. در اين رابطه دلايلى وجود دارد كه خداوند به بسيارى از افراد شايسته‌اى كه از دنيا رفته‌اند، اكرام كرده است.