205دشنام نده». راوى مىگويد: «پس از آن به هيچكس، چه برده و چه انسان آزاد و چه شتر يا گوسفند، دشنام ندادم». حضرت در ادامه توصيه كرد: «هيچگاه موردى از امور خير و معروف را كوچك نشمار. وقتى با برادرت سخن مىگويى با چهرهاى گشاده سخن بگو. اين كار از امور معروف است. پيراهن [عربى]ات تا نيمه ساق پاى تو باشد. اگر نخواستى، [دستكم] آن را تا غوزك پا نگاهدار. مبادا پيراهنت به اندازهاى بلند باشد كه بر زمين كشيده شود. اين كار انسانهاى متكبر است و خداوند نيز انسانهاى متكبر را دوست
ندارد. [توصيه ديگر اينكه] اگر فردى به تو دشنام داد و عيبهايت را برشمرد، تو با او چنين رفتار نكن؛ زيرا گناه اين كار بر عهده اوست». 1
احمدبن حنبل نيز در مسند 2 خود از ابوتميمه جهيمى به نقل مردى از قبيله خويش، آورده است كه اين مرد نزد رسولخدا(ص) رفت يا آنكه مشاهده كرد كه شخصى نزد رسول خدا آمد و عرض كرد: «شما رسول خدايى»؟ يا: «تو محمدى؟» حضرت فرمود: «آرى»، او پرسيد: «چگونه دعا مىكنى»؟ حضرت فرمود: «خداوند عزوجل و خداى يكتا را مىخوانم؛ همان كسى كه اگر دچار ناگوارى شدى و او را خواندى...».