202توسل به رسولخدا(ص) در تشهد نماز است؛ «خرگوشى» در كتاب «شرف المصطفى» با سند خود، از «محمدبن كعب قرظى» نقل مىكند:
پيامبر(ص) فرمود: خداوند پيامبرى را مبعوث نكرد، مگر اينكه به او فرمان داد به امتش اين حقيقت را عرضه كند كه لِلّٰهِ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي الْأَرْضِ.. . 1 تا اينكه فرمود: «آنگاه جبرئيل(ع) ندايى برآورد كه اى محمد! بر پروردگارت درود فرست». سپس خداوند به من الهام فرمود و من عرض كردم: «درودها، تحيتها و طيبات از آنِ خداوند است». خداوند نيز با سه مطلب، پاسخ رسولخدا(ص) را مى دهد و مىفرمايد:
«السلام عليك ايها النبي ورحمة الله و بركاته». اما رسولخدا(ص) چون نمىخواست اين كرامت و مقام، تنها براى خودش باشد و امتش در اين مقام با او شريك نباشند، فرمود:
«السلام علينا و على عبادالله الصالحين» . هنگامى كه فرشتگان اين كرامت و مناجات رسول خدا با حضرت دوست را بىواسطه ديدند، هريك از آنان گفتند:
«اشهد أن لا اله الا الله و أن محمداً عبده و رسوله». 2
خداوند سبحان از زبان پيامبر خويش، به بندهاش كه به او توجه مىكند ياد مىدهد چگونه خداوند را سپاس گويد و از او ياد كند و نعمتهاى الهى را با زبان خويش يادآور شود و با تجلى دادن آنها در رفتار و حركات و سكنات خويش، اين نعمتها را به ياد آورد و سپاس گويد و هنگامى كه