161كشانده مىشد. در روايتى از رسولخدا(ص) آمده است: «خداوند بهواسطه نمازگزار امت من، بلا را از كسانى كه نماز نمىخوانند دفع مىكند. بهواسطه زكاتدهنده، بلا را از كسى كه زكات نمىدهد، بهواسطه روزهگير، بلا را از آن كه روزه نمىگيرد و بهواسطه حجگزار، بلا را از آن كه حج نمىگزارد و بهواسطه مجاهد، بلا را از كسى كه جهاد نمىكند، دفع مىكند. اگر همگان براى ترك اين امور هماهنگ شوند، خداوند حتى يك لحظه آنان را مهلت نمىدهد». در روايتى ديگر آمده است: «اگر براى بندگان ركوعكننده و نوزادان شيرخوار نبود، عذابى شديد بر شما فرو مىآمد».
جابر نقل مىكند كه رسول خدا فرمود: «خداوند به علت صالح بودن مرد، فرزندش و فرزند فرزندش و اهل منزل و نيز منزلهاى اطراف منزلش را اصلاح مىكند. تا زمانى كه اين فرد صالح ميان آنهاست، آنان در پناه و حفظ و حراست خداوندند». 1
اين فضل و لطف خداوند بر بندگانش است كه انسانهاى ناصالح را بهواسطه افراد صالح، به راه صلاح مىكشاند و نيكان آنها را شافع بدها قرار مىدهد. اگر چنين نبود، مردم به سرعت هلاك مىشدند. اما خداوند بر جهانيان، لطف و احسان دارد.
«ابنعطيه اندلسى» نيز در تفسير اين آيه به نقل از «مكّى» مىنويسد:
بيشتر مفسران معتقدند معناى آيه چنين است: اگر خداوند بلا را