154
يَتَّخِذُ مٰا يُنْفِقُ قُرُبٰاتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَ صَلَوٰاتِ الرَّسُولِ أَلاٰ إِنَّهٰا قُرْبَةٌ لَهُمْ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِي رَحْمَتِهِ إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . 1
«آلوسى» در تفسير خود، آيه را اينگونه تفسير مىكند:
بعضى از باديهنشينان، انفاق خود را غرامت و زيان به شمار مىآورند.... وَ مِنَ الْأَعْرٰابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَتَّخِذُ مٰا يُنْفِقُ قُرُبٰاتٍ عِنْدَ اللّٰهِ درحالىكه مؤمنانشان آن را «قُربات» مىشمارند كه به معناى تقرب است. منظور اين است كه آن را سبب تقرب انتخاب مىكنند. وَ صَلَوٰاتِ الرَّسُولِ عطف به قُرُبٰاتٍ است؛ يعنى انفاق آنها سبب دعاى آن حضرت بوده است؛ زيرا آن حضرت براى صدقهدهندگان، دعا و درخواست خير و بركت و آمرزش مىكند.
همچنين ممكن است صَلَوٰاتِ بر مٰا يُنْفِقُ عطف شود؛ يعنى آنچه انفاق مىكند و نيز دعاى آن حضرت را وسيله تقرب به خداوند برمىگزيند. إِنَّهٰا قُرْبَةٌ لَهُمْ ؛ اين جمله در واقع گواهى و شهادتى است از سوى خداوند متعال بر صحت باور و تأييد رجا و اميدوارى آنان.... . اينكه گفته شده است دعاى آن حضرت موجب تقرب آنان است، چون تقرب، انگيزه نهايى آنهاست. دعاى رسول خدا نيز از وسيلههاى اين تقرب است.
خداوند سبحان در اين آيه، ميان ابزارهاى تقرب شرعى و غيرشرعى