118زمان بعثت پيامبر(ص)، كافر شدند. به همين دليل خداوند اين آيه را نازل كرد: وَ كٰانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا ، يعنى اى محمد! آنان بهواسطه تو پيروزى مىطلبيدند. همچنين در ادامه فرمود: فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ مٰا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰافِرِينَ . 1
بيهقى اين روايت را با سندهاى متعددى در دلائلالنبوه آورده است كه برخى از آن اسناد مختلف، بعضى ديگر را تقويت مىكنند. 2 فخر رازى نيز مىنويسد:
درباره شأن نزول اين آيه، چند احتمال هست. نخست: يهوديان پيش از مبعث حضرت محمد(ص) و نزول قرآن، درخواست فتح و پيروزى مىكردند و مىگفتند: «خداوندا، به پيامبر امّى، ما را يارى كن و پيروز گردان. 3
ابوحيان اندلسى در تفسير خود در ذيل اين آيه مىنويسد:
يستفتحون، به معناى يستحكمون (استحكام مواضع) يا يستعلمون (جمعآورى اطلاعات) يا يستنصرون (درخواست يارى) است؛ زيرا همه اين كارها در راستاى تقويت بنيه دفاعى براى پيروزى است. هنگامى كه دشمن به يهوديان يورش مىبرد، مىگفتند: «خدايا! به پيامبرى كه در آخرالزمان مبعوث مىشود و ويژگى او در تورات آمده است، ما را بر آنان پيروز گردان».