163ابراهيم و سنگ بنى‌اسرائيل. خداوند سنگ سفيد را به حضرت ابراهيم سپرد كه سفيدتر از كاغذ بود كه در نتيجه گناهان بنى‌آدم سياه شد.

بهشت محل نعمت ¹ و رحمت و رضوان الهى ² است. كسى كه به بهشت وارد شد، اهل رستگارى است. ³ كسى كه به بهشت راه يابد، فرشتگان الهى او را اكرام مى‌كنند. ⁴ اينها بعضى از ويژگى‌هاى بهشت، بهشتيان و نعمت‌هاى بهشتى است. قطعه سنگى كه از بهشت آمده، بى‌ترديد نعيم است و با خود رحمت و رضوان الهى آورده است.

بهشت، پاداشى براى عبادت بندگان است؛ هرچند اولياى الهى، انگيزه‌اى براى عبادت جز ذات الهى كه شايسته پرستش است، ندارند. ⁵ ازاين‌رو توجه دادن زائران به بهشت، پيام و انگيزه بالايى در ديندارى دارد. به عبارت ديگر، حجرالاسود نمادى از بهشت روى زمين است كه كنار كعبه كه نمونه زمينى بيت معمور است، قرار گرفته تا خداوند كنار خانه‌اش (كعبه) نمايشگاهى ملكوتى از عرش به‌پا دارد تا به بهترين شكل از ميهمانان خود پذيرايى كند. گويى كعبه و حجرالاسود با طواف مهمانان پروردگار، نمونه‌اى از عرش خداست كه فرشتگان در آن در حال طواف بيت معمورند و نمونه‌اى از بهشتى مى‌باشد كه در انتظار مؤمنان واقعى است.

اين فضا، زمينه بانشاطى را براى عبادت زائران ايجاد مى‌كند و محتواى بسيارى از پيام‌ها و اهداف نظام تبليغ دينى را دنبال مى‌كند.