87

ج) آراستگى به بوى خوش

معطر بودن و رسيدن بوى خوش از انسان به ديگران، از سفارش‌هاى اولياى دين است. اگرچه اين ويژگى در آراستگى ظاهرى تأثيرى ندارد، ولى در جلب تمايل ديگران در ارتباطات اجتماعى بسيار مؤثر است. كسى كه تميز و معطر نيست و گاه به دليل اينكه مدتى پايش در كفش بوده و جوراب‌هايش بوى نامناسب گرفته است، ديگران علاقه‌اى به معاشرت با او ندارند. اگر مؤمنان به اين امر اعتنا نكنند، به تدريج جمع آنها پراكنده مى‌شود و اين امر با مأنوس بودن و نزديك شدن مؤمنان به هم تناسب ندارد.

خداوند مى‌فرمايد:

( يٰا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ ) (اعراف: 31)

اى فرزندان آدم، به هنگام حضور در مساجد [و شركت در اجتماع مسلمانان] زينت خود را برگيريد.

در روايات آمده است كه رسول مكرم اسلام (صلى الله عليه و آله ) ، عطر را بسيار دوست داشت تا آنجا كه يك‌سوم مخارج سالانۀ ايشان، براى فراهم كردن عطر هزينه مى‌شد. امام رضا (عليه السلام ) فرمود: «

الطِّيبُ مِن اخلاقِ الاَنبياءِ » ¹؛ «خوش‌بويى از اخلاق پيامبران است».

امام صادق (عليه السلام ) فرمود: «

كانَ رَسُولُ اللهِ (صلى الله عليه و آله )

يُنفِقُ في الطِّيبِ اكثَرَ ممّا يُنفِقُ في الطَّعامِ» ²؛ «پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) براى بوى خوش، بيشتر از غذا هزينه مى‌كرد».

پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله ) فرمود: «عطر زدن قلب را محكم مى‌كند؛ زيرا به قلب آرامش مى‌دهد». ³

د) مسواك زدن

بهداشت دهان و دندان، از امور بسيار مهم در آراستگى و ارتباط اجتماعى است. دندان‌هاى سفيد، تميز و سالم، بر زيبايى انسان مى‌افزايد و برعكس، بوى بد دهان و