274

1. همراهى خدا با راستگويان

برخى از مردم، چنان به دنيا مشغول‌اند كه گويا جز دنيا و معاشرت با ديگران چيز ديگرى را نمى‌شناسند. اين امر سبب مى‌شود كه هر روز بيشتر از خداوند دور شوند و ارتباط معنوى آنها با پروردگار كم‌رنگ شود. بنابراين بزرگ‌ترين پناهگاه خود را از دست مى‌دهند. اما انسان‌هاى صادق، همراهى و يارى پروردگار را در همه جاى زندگى خود احساس مى‌كنند. اميرمؤمنان على (عليه السلام ) چنين سفارش مى‌كند:

الا فَاصدُقُوا فَاِنَّ اللهَ مَعَ الصادقين وَ جانِبُوا الكَذِبَ فَاِنّه يُجانِبُ الايمانَ. ¹

هان! راست بگوييد كه خداوند با راستگويان است و از دروغ دورى كنيد كه دروغ ايمان را دور مى‌كند.

كسى كه خداوند با اوست، نيازى به دروغ‌گفتن ندارد.

2. نجات

در روايات متعددى صدق سبب نجات معرفى شده است. امام على (عليه السلام ) مى‌فرمايد:

- «

النّجاةُ مَعَ الصِّدقِ» ²؛ «نجات، با راستگويى است»

- «

الصِّدقُ يُنجيكَ» ³؛ «راستگويى نجات دهنده توست»

- «

لا سَبيلَ انجَى مِنَ الصِّدقِ » ⁴؛ «هيچ راهى نجات دهنده‌تر از راستگويى نيست».

برخى براى رسيدن به مقصود خود به دروغ گفتن متمسك مى‌شوند و مى‌پندارند كه با دروغ‌گفتن، واقعيت را تغيير مى‌دهند و ديگران را مى‌فريبند. غافل از اينكه هر دروغى، دروغ ديگرى را در پى دارد و درنهايت گوينده را رسوا مى‌كند؛ اما شخص راستگو، نيازى به پوشاندن گفتار و رفتار خود ندارد و از گفتن واقعيت، احساس