217

1. راز انسان خون اوست

اسرار هر فرد، به‌منزله خون در رگ‌هاى اوست. همان‌طور كه خون در رگ‌ها به انسان حيات مى‌بخشد، جريان آن خارج از رگ‌ها حيات صاحبش را به خطر مى‌اندازد. اسرار انسان هم مانند خون بايد در جاى خود، يعنى قلب فرد، باقى بماند. چنانچه اين راز فاش شود، ديگر در جاى خود نيست و براى فرد مضر خواهد بود. امام صادق (عليه السلام ) مى‌فرمايد: «

سِرُّكَ مِنْ دَمكَ فَلا يَجْريَنَّ مِنْ غَيرِ اوداجِكَ » ¹؛ «راز تو از خون توست، پس در غير رگ‌هايت آن را جارى نكن».

2. خير دنيا و آخرت در كتمان سر

برخى رازها حساسيت بيشترى دارند كه حفظ آنها تأمين‌كننده سعادت دنيا و آخرت است. بعضى اسرار با سرنوشت امت درآميخته و با جان امام و آبروى مردم پيوسته است؛ فاش كردن آنها، هم در دنيا زيان به‌بار مى‌آورد و هم در آخرت خشم و غضب پروردگار را به دنبال دارد.

اميرمؤمنان على (عليه السلام ) مى‌فرمايد: «

جُمِعَ خَيرُ الدُّنيا وَالآخِرةِ في كِتمانِ السِّ-رِّ » ²؛ «خير دنيا و آخرت در پنهان‌داشتن راز، جمع گرديده است».

3. رازدارى از اوصاف پروردگار

امام هشتم، على بن موسى الرضا (عليه السلام ) فرمود: «مؤمن بايد داراى سه خصلت باشد: يك سنت از پروردگارش و يك سنت از رسول‌خدا و يك سنت از ولى خدا». حضرت در ادامه حديث فرمود: «

فَامّا السُّنَّةُ مِن رَبِّهِ فَكِتمانُ سِرّه » ³؛ «اما سنتى كه از پروردگارش بايد بياموزد، پوشانيدن رازش است».