218همان‌طور كه پروردگار عالم اسرار و آبروى بندگانش را حفظ مى‌كند، بندگان هم بايد از پروردگار خود بياموزند و اسرار ديگران را حفظ كنند.

حديث دوست نگويم مگر به حضرت دوست كه آشنا سخن آشنا نگه دارد ¹

4. راز پنهان، اسير است

تا زمانى كه راز در سينه پنهان است، انسان آزاد و راز در بند است. اما هنگامى كه رازى فاش شد، راز رها و انسان در بند اوست. هرچه بكوشد كه بيشتر فاش نشود، بى‌فايده است. آبروى انسان در گرو راز است. اميرمؤمنان (عليه السلام ) فرمود: «

سِرُّكَ اسيرُكَ فَاِنْ افْشَيْتَهُ صِرْتَ اسيرَهُ » ²؛ «راز تو اسير توست، اگر آن را افشا كردى، تو اسير او هستى».

5. راز پنهان عامل سرور

هر انسانى در زندگى اسرارى دارد كه راضى به فاش شدنش نيست؛ زيرا به آبروى شخص يا خانواده وى مرتبط است. ازاين‌رو تا هنگامى كه آن رازها فاش نگشته، خوشحال و مسرور است و همين‌كه آن اسرار شخصى يا خانوادگى آشكار شد، به افسردگى و نوعى هلاكت روحى دچار مى‌شود. بنابراين اسرار مايه سرور آدمى است و در صورت آشكارشدن باعث هلاكت.

على (عليه السلام ) مى‌فرمايد: «

سرُّكَ سُرُورُكَ انْ كَتَمتَه وَ انْ اذَعتَهُ كانَ ثُبُورَكَ » ³؛ «راز تو باعث شادى توست تا زمانى كه پوشيده است. اگر آشكار شد، باعث هلاكت توست».

حضرت در روايت ديگرى مى‌فرمايد: «

مَن كَتَمَ سِرَّهُ كانَتْ الخِيرَةُ في يَدِهِ » ⁴؛ «كسى‌كه سِرش را پنهان كند، سعادتش در دست خودش است».