201كينۀ ديگران را به دل مىگيرد و زمينۀ انتقامجويى براى او فراهم نيست، با غيبت، تهمت، افترا و ساير اعمال ناپسند، به فكر انتقام و تخليۀ روانى مىافتد و درنتيجه فرد را بىآبرو مىكند.
انسانهاى وارسته و تهى از كينه از خداوند تقاضا مىكنند كه قلبهاى آنها را از هرگونه كينه پاك سازد. خداوند در اينباره از قول آنان مىفرمايد: ( وَ لاٰ تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنٰا غِلاًّ لِلَّذِينَ آمَنُوا )؛ «در دلهاىمان از آنان كه ايمان آوردهاند، كينهاى قرار مده». (حشر: 10)
2. عوامل تهديدكننده بيرونى
الف) بدگمانى (سوءظنّ)
بدگمانى يكى از عوامل تهديدكنندۀ آبروى ديگران است. اگرچه ابتدا اين حالت درونى و روانى است و نمودى در ظاهر ندارد؛ ولى كمكم تبديل به عكسالعملهاى اجتماعى مىشود. اين رذيلۀ اخلاقى، در گفتار و رفتار نمودهاى عملى پيدا مىكند و منشأ تجاوز به شخصيت ديگران مىشود. قرآن كريم در اينباره مىفرمايد:
( يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ) (حجرات: 12)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از بسيارى از گمانها بپرهيزيد، چراكه بعضى از گمانها گناه است.
قرآن كريم، رعايت آبرو و شخصيت اعضاى جامعه را از اين نقطه شروع مىكند كه حتى در ذهنتان هم به مؤمنان گمان بد نبريد.
خداوند متعال، نمىخواهد سرمايۀ عزت و آبروى مردم به راحتى به تاراج برود و جايگاه اجتماعى خود را از دست بدهند. در غير اين صورت، بازگرداندن آبرو، بسيار سخت است. در بسيارى از موارد، مال از دست رفته را مىتوان دوباره بهدست آورد؛ ولى بهدست آوردن آبرو راحت نيست و حتى عذرخواهى و حلاليت طلبيدن هم، به