183[به ياد آوريد] هنگامى را كه فرشتگان گفتند: «اى مريم! خداوند تو را به كلمهاى (وجود با عظمتى) از سوى خود بشارت مىدهد كه نامش «مسيح پسر مريم» است؛ درحالىكه در دنيا وآخرت آبرومند است و از مقربان [الهى] خواهد بود.
خداوند دربارۀ آبرومندى حضرت موسى (عليه السلام ) مىفرمايد:
( يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسىٰ فَبَرَّأَهُ اللّٰهُ مِمّٰا قٰالُوا وَ كٰانَ عِنْدَ اللّٰهِ وَجِيهاً ) (احزاب: 69)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! همانند كسانى نباشيد كه موسى را آزار دادند؛ و خداوند او را از آنچه [در حق او] گفتند مبرّا ساخت و او نزد خداوند، آبرومند [و گرانقدر] بود.
ابعاد و عرصههاى حفظ آبرو
در زندگى انسان، ارزشهايى وجود دارد كه هرگز نبايستى آنها را از دست داد. ارزندهترين اين ارزشها، اعتبار و آبروى انسان است؛ بهگونهاى كه از دست دادن آن، به منزلۀ پايان حيات اجتماعى در جامعه است. از دست دادن مال، ناخوشايند است؛ ولى موجب سرافكندگى نمىشود؛ چون مىتوان آن را جبران كرد؛ ولى اگر نيكنامى از دست برود، باز يافتن آن بسيار دشوار است.
حفظ آبرو، مصداقهاى گوناگونى دارد؛ مانند حفظ آبروى خود، حفظ آبروى ديگران، حفظ آبروى مذهب و حفظ آبروى نظام.
در ادامه، هركدام از اين موارد را بررسى مىكنيم:
1. حفظ آبروى خود
يكى از برترين ثروتهاى معنوى هر انسان، اعتبار، حرمت و وجاهتى است كه در اجتماع پيدا مىكند. اين سرمايۀ معنوى، با رفتار و اخلاق پسنديده و همچنين گفتار