179ج) اگر با انتقامجويى، در پى كسب عزت و احترام بيشتر هستيم، سخت در اشتباهيم؛ چرا كه انتقام گرفتن، اگر باعث پستى و حقارت منتقم نشود و مردم را دربارۀ وى، متنفر و بدبين نكند، به حتم مايۀ بزرگى و عزت نمىشود و علاقۀ ديگران را به او افزايش نخواهد داد.
د) ممكن است كه انتقامجويى، انتقام گيرنده را به گناهان بزرگ ديگرى سوق دهد و باعث سقوط معنوى او شود. امام على (عليه السلام ) در حديثى كوتاه به اين نكته توجه داده است و مىفرمايد:
لا يَحمِلَنّكَ الحَنَقُ عَلَى اقتِرافِ الإثمِ فَتَشفي غَيظَكَ وَتُسقِم دينَكَ. 1
مراقب باش تا غيظ شديد، تو را به اكتساب گناه وادار نكند كه در نتيجه خشمت شفا يابد و دينت بيمار گردد.