58و فرمود على(ع) را به محضرش بخوانند. اما درخواستش را اجرا نكردند. بنابراين، فرمود كسى با مردم نماز بخواند! و هنگامى كه متوجه شد ابوبكر امام جماعت شده است، خود در آن اوضاع جسمى سخت، با تكيه بر دو نفر، به مسجد رفت تا اينكه او را از محراب بيرون كند و خودش با مردم نماز بخواند نه اينكه به او اقتدا كند؛ بلكه مى‌خواست اعلان كند: امامت ابوبكر به فرمان او نبوده است؛ چنان‌كه على(ع) نيز فرمود ابوبكر به دستور عايشه در جايگاه امامت جماعت ايستاد و برپايه «علي مع الحق والحق مع علي». ¹سخن آن حضرت پذيرفتنى خواهد بود، نه سخن ديگران.